2ـ الكتاب القِوامي در حساب هند، تأليف در 1172 ـ 1173.
3ـ در باب مثلث قائمالزاويه.
4ـ مختصر الكافي فيالحساب تأليف كَرَجي (نيمهٴ اول سدهٴ يازدهم).
5ـ الاٴرجوزة في حساب اﻷٴنامل (رسالهٴ ديگري در رياضيات).
6ـ كشف عورالمُنَجٍمينَ و غَلَطِهِم فيأكثراﻷٴعمال واﻷٴغلاط، كه در 1165 ـ 1166 نوشته است.
7ـ كتاب المنبر (؟) در باب وزن مخصوص.
8ـ نزهةاﻷٴصحاب في معاشرة اﻷحباب در باب موضوعهاي عشقورزي، و بيماريهاي زنان.
قسمت اول آن در باب عشقورزي و مطالب عاشقانه است، و قسمت دوم موضوعهاي پزشكي است. اين يكي از مفصلترين رسالههاي عربي در ميان آثار فراوان مربوط به اين موضوع است.
9ـإفهام طائفة اليهود، كه به النقض واﻹبْرام هم موسوم است، در رد دين يهود. موٴلف بيشتر بهخاطر اين كتاب معروف است، و آلفونسوس بُنيهومينيس (اسقف مراكش، 1346) در 1339، آن را بهلاتيني ترجمه كرد؛ و اين ترجمه توفيق زيادي يافت.
ه. سرياني
دربارهٴ سيميون شنقلاوي ¿ فصل بيست و پنجم مربوط به تاريخنويسي.
و. بيزانس
كاماتروس
يوآنس كاماتروس1 دواتدار مانوئل اول كومنني (امپراتور از 1144 تا 1180)، و بعدها، اسقف اعظم بلغارستان. موٴلف دو منظومه در اخترگويي:
1ـ درباب بروج و همهٴ چيزهاي ديگر آسمان، در 1351 بيت سه وتدي.
2ـ مقدمه بر اخترشناسي كه شهرت بيشتري دارد، در 4107 بيت پانزده هجايي.
كاماتروس بيشتر، اصوليتر و كاملتر از معاصر مهترش، پرودروموس (نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم)، به موضوعهاي نجومي توجه كرد.
ز. لاتيني
ترجمهٴ مجسطي
بزرگترين رويداد نجومي در قلمرو مسيحيت لاتيني ترجمهٴ مجسطي بطليموس بود. عجيب